Moederdag: brief aan mezelf

Het is weer zover, het feest van de moeders. Onze dag! 

Op een dag als vandaag overvalt het me toch steeds weer dat ik al 6 jaar moederdag vier. Vieren is een groot woord. Ik zet op een dag als vandaag nog altijd het liefst mijn eigen mama en schoonmama in de bloemetjes. Maar toch even een goed moment om stil te staan met het moederschap zelf. Vind ik mezelf een goeie moeder? Of ben ik als mama goed bezig?

Ik stel me die vragen regelmatig. Net zoals vele mama’s heb ik goede en minder goede dagen. Dagen waarbij mijn geduld nogal snel op is of dagen dat ik eindeloos geduld heb. Ik probeer te relativeren en soms los te laten. Nu ik heb nog makkelijk praten. Gijs gaat pas volgend schooljaar naar het 1ste leerjaar dus ik krijg nog geen briefjes met ‘stoute mama’ wanneer hij niet langer naar tv mag kijken ‘s avonds.  Ze zeggen vaak ‘kleine kinderen, kleine zorgen en grote kinderen, grote zorgen”. Wanneer het zorgen voor meer en meer opvoeden wordt. Regeltjes opleggen, deze aanhouden en discussiëren of compromis sluiten. Een heel leerproces zowel voor de kinderen als voor onszelf. Bij een 6-jarige verloopt dat dus allemaal al makkelijker dan met een bijna 4 -jarige. En dat maakt dat ik soms gelukkig ben als ze in hun bedje liggen.

Niet enkel kommer en kwel, ik genoot ook afgelopen jaar van de evolutie. Wanneer Gijs echt waardeert wat ik voor hem doe kan hij welgemeend mij daar een compliment voor geven of me lief vinden. Ik zeg hem even zeer vaak wat ik aan hem waardeer. Dat doe ik bij hen allebei maar hij begrijpt echt al heel goed het begrip ‘houden van’. Ivonne toont het veel meer door spontaan een knuffel te komen geven of door bloemetjes te gaan plukken buiten voor mij. Ik beloof hen allebei hoe dan ook om nog meer aandacht te spenderen aan hun prestaties. Geduldig hun werkjes van school te bekijken en hen daarvoor complimentjes geven. Ik merk vaak dat ik daar niet genoeg tijd voor neem. Soms zijn we te gehaast en gebeurt alles nog te vaak tussen de soep en de patatten. Ach ja, het is ok. Dat is nu eenmaal zo als mama en papa gaan werken. We combineren alles en lopen onszelf dan af en toe even voorbij. Zo lang we dat nog door hebben is dat we aanvaardbaar. We doen het per slot van rekening ook maar mooi voor hun toekomst. En dat is één van de mooiste doelen voor ogen.

Wij mama’s doen allemaal wat. Ik leerde het van de beste, mijn eigen mama.

Fijne moederdag!

4 Comments

  1. Ellen

    Mei 13, 2018 at 9:57 pm

    Zo, zet je schrap… Hier komt ie…
    ZOEN!
    Deze had je verdiend!
    Lieve groet,
    Ellen

    1. Saar Vandegaer

      Mei 14, 2018 at 4:51 am

      Oh maar jij verdient er 1000! 😘

  2. Nies

    Mei 19, 2018 at 5:58 pm

    Oh Saar wat heb je dat mooi omschreven. We doen inderdaad soms allemaal maar wat, maar steeds met een dikke laag liefde… xx Je bent een topmama!

    1. Saar Vandegaer

      Mei 19, 2018 at 6:31 pm

      Oh dankjewel Nies! Lief 😘

Leave a Reply

error: Content is protected !!