Hoe ik omga met mijn moeilijke dochter.

Schreef ik nu werkelijk ‘moeilijk’? Ja dat deed ik! Ik zou kunnen zeggen dat het hier elke dag een feestje is en mijn kinderen altijd voorbeeldig zijn. Maar helaas dat is niet zo en vandaag heb ik eens goesting om een potje te blijten. En dat uitgerekend op internationale vrouwendag. Mja Ivonne houdt niet meteen een agenda bij.

Een beetje erkenning of een bemoedigend woordje dat ik goed bezig ben. Soms zou dat fijn zijn… We zijn allebei zelfstandige wat het misschien niet makkelijk maakt om allebei ‘s avonds met de kinderen bezig te zijn. Maar we plannen onze agenda altijd zo dat 1 van ons 2 er is voor hen. Zorgt voor eten op de tafel, samen met hen eet en samen het avondritueel tegemoet gaan. Veel structuur is er zeker wel. En dan denk je dat dat genoeg is. NIET dus

En mag ik dan eens heel luid schreeuwen….Ik meen het! Ik vind dat zo zwaar soms. Ivonne begon de avond vlotjes. Beloofde dapper aan haar oma ook om flink te zijn. Volgens mij heeft een kleuter toch maar een korte termijn geheugen. Ik begon te kokkerellen en Ivonne begon flink te knutselen. Intussen speelde Gijs flink met zijn speelgoed. Na het eten was de aanvang van onze eerste crisis. Ivonne wilde Peppa Pig kijken op de iPad ipv op tv. Dat dat niet kon daar kon ze haar niet mee verzoenen en het mondde al snel uit in drama. En met drama bedoel ik hysterie. Op zo een moment denk je echt, waar gaat dit nu mis? Afspraken zijn afspraken en er wordt geen ruzie gemaakt over een tablet. Daar zijn wij consequent in. Het tweede drama speelde zich zonet af toen ze dan effectief ging slapen en helaas….Ze slaapt nog steeds niet. Ondanks dat ze heel haar legioen beren bij haar heeft liggen, 2 lampjes een heel avondritueel dat verliep zoals zij dat gewoon is. Maar nee nee mama mag nog 20 keer naar boven gaan onderhandelen.

De moed zakt soms in mijn schoenen. Zijn wij dan zo verkeerd bezig? Is het dan echt beter om eens een pak rammel te gaan geven zoals vroeger en dat onze kinderen beven van de schrik en bang zijn van mama en papalief? Ik probeer haar altijd rustig te laten kalmeren en ga dan met haar in gesprek. Stapje voor stapje en dat lijkt wel te werken. Ze spreekt zo precies haar eigen taaltje. Alle tekens wijzen op hoog sensitief zijn. Soms heb ik het er zo verdomd moeilijk mee en voel ik mezelf een zeer slechte mama.

Aan alle mama’s die dit herkennen, I feel you!ย  Aan alle mama’s die mij even kunnen gerust stellen en mekaar steunen door dik en dun, een dikke dankjewel!

 

20 Comments

  1. An P.

    Maart 8, 2018 at 8:06 pm

    Herkenbaar Saar!
    Muziek in de kamer opzetten helpt misschien bij het slapengaan…

    1. Saar Vandegaer

      Maart 9, 2018 at 6:21 am

      Dat doen we al vrees ik…. het is een moeilijke opdracht soms.

  2. Katleen

    Maart 8, 2018 at 9:19 pm

    Zoals ik al schreef op IG, perfecte mamaโ€™s en kinderen bestaan niet…. Maar ik begrijp je heel goed! Mijn jongste heeft een zeer sterk karakter en dat uitte zich op tijdens terrible 2 or 3 met driftbuien en woedeaanvallen. Soms was het minste al een aanleiding. Wat HSP betreft; ik twijfelde er ook aan. Nu weet ik dat ze niet hoogsensitief is maar een enorme koppigaard is. Maar ook een flinke doorzetter, een meid die niet opgeeft en , terwijl de rest v de klas al in de kleedhokjes is, zij nog verder zwemt aan haar brevet v 1500m dat ze kost wat kost wou halen ๐Ÿ˜‰ De peuterpuberteit was hevig en houd me al vast voor de echte puberteit! Je doet dat super. Laat Yvonne maar uitgroeien tot dat sterk persoontje. En โ€˜s morgens, wanneer de storm is gaan liggen, doet een oprechte knuffel dan dubbel zoveel deugd! Want ze kunnen zo lief zijn!

    1. Saar Vandegaer

      Maart 9, 2018 at 6:21 am

      Krop in de keel! Merci Katleen ๐Ÿ˜˜๐Ÿ˜˜

  3. Janna

    Maart 8, 2018 at 9:22 pm

    Oh my god! Ik heb daar de boy versie van in huis! ๐Ÿ™ˆ

    1. Saar Vandegaer

      Maart 9, 2018 at 6:20 am

      Oef, ik dacht al dat enkel meisjes dat hebben. I feel you ๐Ÿ˜˜

  4. Johanna

    Maart 8, 2018 at 10:46 pm

    Ik denk dat ook regelmatig. Karen zei onlangs dat haar dochter Pipi Langkous is die nooit luistert en steeds haar eigen zin doet. Dat is bij ons ook zo. Gezag? Enkel als het haar uitkomt… maar uiteindelijk wil ik dat ze zelf leert en beseft wat het goede is om te doen. Dus dan zijn we toch niet zo slecht bezig, troost ik mezelf. Dus jij ook ๐Ÿ˜˜

    1. Saar Vandegaer

      Maart 9, 2018 at 6:20 am

      Ik vind dat ergens wel een geruststelling dat ik niet alleen ben… soms weet ik het allemaal niet meer zo goed. Onze aanpak is heel anders dan die van onze ouders maar er is ook zoveel veranderd.

  5. heidi vanderhaegen

    Maart 9, 2018 at 8:41 am

    heel herkenbaar…onze dochter van bijna 10 deed dat ook zo als kleuter…..het betert wel, dat kan ik je wel zeggen. als ze verbaal wat sterker worden enzo….en idd, wij doen de dingen anders dan onze ouders ze deden, maar dat is daarom niet slechter, soms gewoon zoeken naar een nieuw evenwicht….en je mag niet vergeten dat zo een kind in het Nu leeft, die houdt geen rekening met wat ze vijf minuten daarvoor beloofd heeft of wat er in jouw agenda staat ๐Ÿ™‚

  6. zebrazonderstrepen

    Maart 9, 2018 at 9:46 am

    kleuter kuur…. Het is maar fase girl kop op en snel je prinses terug. I know the feeling ๐Ÿ˜‰

  7. Evi

    Maart 9, 2018 at 12:01 pm

    Ik herken het wel hoor; Tuur kan soms ook echt kuren hebben. En dan kan ik echt wel met mijn handen in het haar zitten en me afvragen wat wij nu fout doen. Maar ik denk dan ook het is een fase, het is een fase, het gaat voorbij (al heeft ie wel een ijzersterk karakter :-))

  8. Sara

    Maart 9, 2018 at 12:31 pm

    Ik heb ook zo’n dochter en eigenlijk ook zo’n zoon. Ik probeer mild te zijn voor mezelf “vandaag was ik niet de mama die ik wou zijn, morgen weer een nieuwe dag” . Gisteren kon ik mee janken met jou, haalde mijn mantra niets meer uit. Ik blijf bezig met opruimen en koken en wassen en nee zeggen en compromissen zoeken …. en zoveel geven en precies alleen maar botte weerstand terug krijgen …. pfffff. Courage meid. Ik ga me ook tulpen halen. Wie weet helpt het en anders heb ik toch mooie bloemen in huis.

    1. Saar Vandegaer

      Maart 11, 2018 at 6:15 pm

      Haha doen Sara, zijn van de Aldi trouwens ๐Ÿ˜˜

  9. Mie Kids

    Maart 9, 2018 at 3:37 pm

    Hier herken ik het ook bij mijn oudste zoon. Hij kan soms zo hysterisch worden voor niks… Ik probeer kalm te blijven (de ene keer lukt dat al beter dan de andere keer) en neem hem in mijn armen. Dit helpt meestal. Hij ligt samen met zijn jongere broer op de kamer en nu slaapt hij beter. Veel courage!

    1. Saar Vandegaer

      Maart 11, 2018 at 6:15 pm

      Mercikes, het zijn die toegevingen die vaak een wereld van verschil kan maken he.

  10. Heylane

    Maart 10, 2018 at 9:33 am

    Wat goed dat je wel voetbbij stuk houdt over de afspraken/regels. Het voelt vaak rot, maar je doet echt het juiste. Ik vind het knap van je dat je zo doorzet. Doorgaan hoor, succes!

  11. Phuong

    Maart 10, 2018 at 5:54 pm

    Goh Saar, ik kan ook alleen maar aanvullen bij de rest. Twijfel niet aan jezelf, jij bent niet alleen een topwijf maar ook een topmama. Het doet me plezier om te lezen dat we allemaal wel wat afzien bij het opvoeden van kinderen ๐Ÿ˜. Maar als ze jou erna een knuffel geven dan smelten we. Elke keer weer. Je doet het goed en en toe schreeuwen mag! Xxx

    1. Saar Vandegaer

      Maart 11, 2018 at 6:14 pm

      Merci meid, het is wel fijn om toch wat herkenning te krijgen op die manier. Soms denk je echt dat je een alleenstaand geval bent.

  12. Hoe is het nu met Ivonne? - Niet zomaar Saar

    April 17, 2018 at 7:35 pm

    […] voelde mij enorm gesteund door vele mama’s bij het schrijven van deze blog. Geloof mij, het is echt niet makkelijk om zoiets neer te pennen. Hoe dan ook stel je jezelf als […]

Leave a Reply

error: Content is protected !!